Nostalgie: The legend of Prince Valiant

Jongens van mijn leeftijd (en wie weet ook meisjes die niet in het stereotype Tinyboekjes-stramien zaten) zullen zich bovenstaand introfilmpje zeer zeker herkennen: ‘The legend of Prince Valiant’ (in het Nederlands: ‘De Legende van Prins Valiant’). Voor mezelf sprekend, moet ik bekennen dat ik er stapelgek op was en ik neem aan dat ik daarin niet alleen was.

Toen ik onlangs in een nineties-nostalgiebui op dit introfilmpje stootte op Youtube, dook ik het weekend erop in mijn commode op mijn slaapkamer om er een stuk of vijf VHS-cassettes uit te vissen, vol afleveringen van Valiants avonturen.

Zoals gewoonlijk fris ik het geheugen van zij die niet meer goed weten waar het over ging op aan de hand van een selectie uit het Wikipedia-artikel:

Seizoen 1

valarnrow.jpgPrins Valiant, zoon van Koning Williem en kroonprins van het fictionele eilandkoninkrijk Thule, wordt samen met zijn familie door de veroveraar Cynan uit zijn vaderland verdreven. De bannelingen vinden hun toevlucht in een moeras aan de overkant van de zee, maar Valiant mist een groter doel in zijn leven. Hij kan zich niet verzoenen met een leven in een stinkende, dampende modderpoel. Na een reeks dromen over het koninkrijk Camelot, waar rechtvaardigheid heerst over het zwaard, besluit hij zijn droom na te jagen en te proberen een ridder van de Ronde Tafel te worden.

In de eerste afleveringen het achtergrondverhaal worden de voornaamste karakters geschetst:

  • Arn, een eenvoudige boerenjongen
  • Rowanne, de onconventionele dochter van de smid van Bridgeford
  • Koning Arthur, stichter en heerser van Camelot
  • Merlijn, raadgever en tovenaar van dienst in Camelot

Twee grote verhaallijnen worden over het eerste seizoen uitgesponnen:

  • Valiant leert met vallen en opstaan wat het ridderschap inhoudt en in zijn leerproces een zekere maturiteit
  • Cynan wil na Thule zijn grenzen uitbreiden naar de overkant van de zee, naar Camelot

Tegen het einde van het seizoen heeft Valiant bewezen dat hij een leger kan leiden en trekt hij aan het hoofd van een leger van Camelot terug naar Thule. Hij kan zijn vaders koninkrijk heroveren en wordt hiervoor geridderd in Camelot.

Seizoen 2

pv211.jpgHet tweede seizoen gaat verder waar het eerste geëindigd is: Valiant wordt als kersvers ridder op belangrijke missies gestuurd voor Camelot. Dit seizoen bevat drie grote verhaallijnen:

  • Valiant ontdekt zijn leidinggevende kwaliteiten en zet zijn eerste stappen in het ridderschap
  • Arn en Rowanne leren hun onzekerheden te overwinnen en groeien gestaag naar het ridderschap toe. Door de oorlog in Noordland, weten ze uiteindelijk hun sporen te verdienen.
  • De Orde van de Nieuwe Dageraad, gesticht door Mordred, een door Valiants toedoen verbannen Camelotridder (hij had een vredesdelegatie van de Vikingen buiten Koning Arthur om uitgemoord) wordt steeds meer een gevaar voor Camelot. Door de voordelen tegen ‘nieuwkomers’ (immigranten in Camelot) en de dreigende invasie van de Vikingen vindt Mordred een goede voedingsbodem voor zijn corrupte ideeën.

Het seizoen en de serie culmineren in een oorlog waarin Mordred een alliantie aangegaan is, tegen Camelot, mét de Vikingen. Onze helden zijn aan de verliezende hand maar op de valreep komen de Vikingen te weten dat Mordred de Vikingdelegatie had uitgemoord en keren ze zich tegen hem. Mordred en Valiant duelleren om Excalibur en Camelot. Mordred delft het onderspit en ze leefden nog lang en gelukkig.

Momenteel is de verleiding groot bij me om de DVD-boxen via Amazon te bestellen, nu alleen mijn budgetmeter even misleiden.

Verder lezen:
http://www.tv.com/legend-of-prince-valiant/show/17891/summary.html?tag=login;dropdown/
(Hier vind je een samenvatting van elke aflevering)
http://en.wikipedia.org/wiki/Legend_of_prince_valiant
(Wikipedia-artikel)

Gebruikte prentjes:
http://animated-views.com/wp-content/uploads/2007/03/pv211.jpg
http://members.cybrtyme.com/lisa/val.arn.row.jpg

Arthur C. Clarke’s ‘Light of other days’ en de Chronivisor van Pellegrino Ernetti

Naar aanleiding van het recente overlijden van science-fictionschrijver Arthur C. Clarke vorige week, las ik een lijst door van zijn geschreven werken om te zien hoeveel ik ervan gelezen had. Een stuk of vijf titels deden bij mij een belletje rinkelen, waaronder ‘The Light of other days’, in het Nederlands ‘Het Licht van vroeger Dagen’.

    De setting heb ik grotendeels overgenomen en vertaald van het artikel op de Engelstalige Wikipedia:

    Het mediabedrijf OurWorld ontwikkelt een technologie waarmee via wormgaten informatie via gammastralen kan verstuurd worden. Wanneer deze technologie verder ontwikkeld wordt om ook lightgolven te kunnen versturen, zijn de gevolgen niet te overzien: immers, zo kan iedereen iedereen bespioneren. De technologie vernietigt dan ook alle geheimen en privacy. Een gevolg daarvan is evenwel dat misdaad en corruptie drastisch afnemen. Wanneer de wetten van de ruimtetijd verwerkt worden in de wormgattechnologie, wordt het ook mogelijk om ‘licht van vroeger dagen’ te detecteren. De ontdekking van deze ‘time viewer’ zorgt ervoor dat het echte verloop van historische gebeurtenissen eindelijk duidelijk wordt, dat religies hun goddelijke aspect moeilijk nog kunnen handhaven.

    In het laatste hoofdstuk wordt nog even gewag gemaakt van een klimaat-time-viewing experiment waaruit duidelijk wordt dat alle leven zoals we het nu kennen afstamt van een sample dat intelligent leven (de Sisyphans) dat de Aarde drie miljard geleden bewoonde, geplaatst heeft.

    Het boek geeft twee grote ideeën weer:

    • Hoe vergaat het een beschaving waarin geen geheimen en geen privacy bestaan, waar iedereen alles over elkaar kan weten?
    • Geschiedenis hangt voor een groot deel af vanuit welk oogpunt deze geschreven wordt.

    Toen ik dit Wikipedia-artikel doorlas, kwam ik na een beetje doorklikken bij dit artikel. Het gaat over een apparaat dat indertijd door het Vaticaan ontwikkeld zou zijn, door Broeder Pellegrino Maria Ernetti, een Benedictijn, in samenwerking met de grote geleerden van die tijd als de fysicus Enrico Fermi, raketgeleerde Wernher von Braun en anderen. Via een hele hoop hendeltjes kon je een tijd en ruimte, zelfs een persoon vinden waarvan je de elektomagnetische- en geluidsgolven kon opvangen. Zo werden een speech van Mussolini, een van Napoleon, en de eerste Catilinarische redevoering van Cicero met het apparaat bekeken. Daarnaast, en wat misschien belangrijker is, werd het hele leven van Christus gefilmd.

    Om zijn stellingen kracht bij te zetten, kwam Ernetti met twee bewijzen aandraven:

    • cronovisore2.jpgEen foto van de echte Christus op het moment dat hij aan het kruis hangt. Later werd aangetoond dat deze foto een foto was van een crucifix van de Spaanse beeldhouwer Lorenzo Cullot-Valera. Argumenten als ‘Cullot-Valera heeft dit geschilderd op aanwijzen van een non die visioenen van Christus had en de stigmata had’, lijken vergezocht.

    • Een verloren gegane tekst van Thyestes door Quintus Ennius, de vader van de Romeinse poëzie. Katherine Owen Eldred, iemand van Princeton University deed deze tekst af als een vervalsing. Enerzijds komen er woorden in voor die pas 250 jaar later hun opwachting maken in het Latijn, anderzijds getuigt de tekst van Ernetti van een gebrekkige kennis van de taal (iets wat je Quintus Ennius zeker niet kan verwijten). Ook kwamen de fragmenten die bewaard bleven via commentatoren integraal in de tekst voor.

    Op zijn sterfbed gaf Broeder Ernetti toe dat zijn hele verhaal één grote hoax was, wat allerlei complottheorieën die tot op vandaag gretig een voedingsbodem vinden, deed ontstaan.

    Heeft de Chronovisor ooit bestaan? Ligt hij nu in een Vaticaanse kluis naast een film die het echte leven van Jezus Christus uitbeeldt? Of had Broeder Ernetti een iets te grote verbeelding?

    Verder lezen:
    http://en.wikipedia.org/wiki/The_Light_of_Other_Days
    (Wikipediapagina over het boek van Arthur C. Clarke)
    http://en.wikipedia.org/wiki/Chronovisor
    (Wikipediapagina over de Chronovisor van Ernetti)
    http://www.daltramontoallalba.it/confiniscienza/cronovisore.htm
    (Italiaans, maar een zeer uitgebreide tekst)
    http://www.encyclopedia.com/doc/1G1-100755219.html
    (Hetzelfde verhaal, iets uitgebreider)

    Gebruikt prentje:
    http://www.daltramontoallalba.it/confiniscienza/immagini/cronovisore2.jpg

    Nostalgie: De bus

    debussbs62.jpgWe schrijven het najaar van 2000. We zijn op weg naar een nieuw millennium en dat zullen we gemerkt hebben aan de gloednieuwe reality-tvformats die in sneltempo op ons afgevuurd worden: Kanaal2 komt voor het eerst met ‘Big Brother’ op de proppen, VT4 lanceert ‘Expeditie Robinson’, maar wat het meest in het naar-marginaliteit-op-zoek-zijnde oog springt: een bus rijdt het Vlaamse en Nederlandse land.

    Je leest het goed, dit nostalgiestukje gaat over ‘De Bus’. Ook al heb ik de reeks nooit echt gevolgd, ook al was ik meer voor ‘Big Brother’ en ‘Expeditie Robinson’, toch heb ik na een beetje research dingen ontdekt die sensatiezuchtige ik zeer zeker kunnen bekoren.

    Na het lezen van het Wikipedia-artikel viel me meteen op dat ‘De Bus’ een pak marginaler volk herbergde dan het Big-Brotherhuis (hetgeen bij menig lezer gefronste wenkbrouwen zal veroorzaken). Daar waar het Big Brotherhuis gekke vibro-Betty Owczarek herbergde en alleen Bart en Katrijn seks hadden, had in de Bus iedereen seks met iedereen, werd er op de vuist gegaan en bleken sommige deelnemers later drugshandelaars. Marginaliteit troef dus.

    Toen halverwege de reeks al duidelijk werd dat het concept (of de busbevolking) niet aansloeg bij het Vlaamse publiek, werd besloten om geen nieuwe reeks meer te bestellen van de bus.

    Waarom het volk afhaakte, blijft een mysterie. Of is het toch nog niet zo slecht met de mensheid gesteld?

    Verder lezen:
    http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Bus
    (Wikipedia-artikel)

    Gebruikt prentje:
    http://www.lustrumusc.nl/images/portfolio/debussbs62.jpg

    Geplaatst in Nostalgie. Categorie: . Leave a Comment »