We are the Burgie.
We will add your distinctiveness to our own,
you will be assimilated.
Het is niet toevallig, nee zelfs niet voor het woordspelletje dat ik het zinnetje van de Star-Trek-slechterikken, de Borg, een zootje malevolente cyborgs (zeker niet te verwarren met de gelijknamige tennisser of een knutselbed van Ikea), heb overgenomen. Een burgie toont immers op heel wat vlakken gelijkenissen met deze toch ietwat afschrikwekkende karakters.
In volgend stukje tekst zal ik deze gelijkenissen maar ook de (weinige) verschillen onderstrepen en duidelijk maken dat Borg en burgie naast een aantal letters ook een aantal karaktertrekken gemeenschappelijk hebben.
- Ze zijn enorm tuk op technologie
Dat de Borg technologienerds zijn, staat buiten kijf. Ze zijn immers vleesgeworden technologie. Hun bloedbaan bevat nanoprobes, kleine hoogtechnologische micro-elektronica-apparaatjes waarmee ze niet alleen hun slachtoffers assimileren maar waarmee ze ook zeer eenvoudig hun high-tech-gadgets kunnen vervangen als ze niet meer goed functioneren. Ook nieuwe gadgets aanmaken, behoort tot de mogelijkheden. Kort gezegd zijn Borg erop uit om zoveel mogelijk technologie aan zichzelf en hun cultuur toe te voegen.
Een burgie houdt ook van gekke snufjes. Het credo ‘Hoe meer technologie, hoe beter’ gaat vaak op. Zo heb ik al een burgie gezien met een minicomputertje (een Asus EEE PC voor zij die er iets meer van kennen), ook één met een tablet-pc. Bij burgies hebben gsm’s zelden de berperkte (bellen en sms’en) functionaliteit die de mijne heeft, zie je laptops in de les (guilty at that one) en kunnen de studenten de prof helpen als de auditorium-infrastructuur het weer eens lijkt te laten afweten. (Is dit een teken dat de tech-keenness het laat afweten op hogere leeftijd?) - Nobody likes them, hoe hard ze ook proberen
De Borg doen verwoede pogingen om erbij te horen: om een zeker status te veroveren, assimileren ze andere soorten en hun technologie. Ze proberen ervoor te zorgen dat zij een collectief zijn waar niemand omheen kan, dat opvalt. Helaas, doing so worden ze één van de meest verachte soorten van de Melkweg.
Een burgie wil, als hij al eens buitenkomt, er ook bijhoren. Grootschalige activiteiten (2Fabiola in Alma3 om er maar één te noemen) zijn er niet alleen voor de burgies zelf. Ze worden voornamelijk georganiseerd om het beeld dat de gemiddelde niet-burgie-student van een burgie heeft om te zetten in een positief, bijna goddelijk beeld. Helaas heeft dit niet altijd hetzelfde effect. Wanneer moi niet-burgies probeert warm te maken voor een burgie-activiteit, zie je het ‘ogengerol’ al van ver aankomen, voel je dat er een zucht zit aan te komen à la: “Wat voor pompeus iets hebben ze nu weer uit de grond gestampt?”. Je kan er niet omheen: niemand moet burgies, hoe hard ze ook proberen. - Ze zien er nogal bleekjes uit
De redenen zullen zeer waarschijnlijk verschillen, maar het valt op dat burgies en Borg beiden een opvallend bleke teint hebben. Waarom de Borg een grijsachtige huidskleur hebben, heb ik het raden naar, maar het zal ongetwijfeld spelen in de zoektocht naar perfectie. Waarschijnlijk speelt huidskleur geen enkele rol en wordt die geëlimineerd uit efficiëntiezucht.
Waarom een burgie zo bleek is, spreekt voor zich: een burgie komt zelden buiten. Hij zit immers altijd achter zijn computer, achter zijn boeken, achter zijn Playstation / Wii (though niet zo vaak wegens zeer inspannend) / Nintendo64 (voor de anachronistische types). Buitenkomen doet hij alleen om naar de les te gaan, en zeg nu zelf: van die twintig minuutjes dat ze per dag in de buitenlucht doorbrengen, krijg je onmogelijk een gezond kleurtje, niet? - Geen van beiden zal zich ooit voortplanten
Maar er zijn natuurlijk ook verschillen, verschillen die op het eerste zicht misschien niet zouden opvallen:
- Efficiëntie macht frei
De Borg staan bekend om hun efficiëntie. Een Drone (één Borg) die niet meer naar behoren functioneert, wordt gewoon gedeactiveerd en via recyclage uit het collectief verwijderd. Ook wanneer Borg iets ondernemen, moet alles zo efficiënt mogelijk gebeuren.
Burgies zijn op dat vlak iets chaotischer: ‘burgie zijn’ betekent proberen. Een burgie zal nooit zoals een fysicus alles uitgesponnen berekenen alvorens iets te ondernemen. Als een burgie al dingen berekent (meestal probeert hij gewoon wat), is het steevast op basis van vereenvoudigingen, van aannames die soms op het gevaarlijke af zijn. Wanneer het resultaat hen niet bevalt, proberen ze terug, met een lichtjes gewijzigde (lees: minder gevaarlijke) aanname, met een andere technologie, door een serie van simulaties, … Het resultaat wordt dus nooit op een efficiënte manier bekomen. - La solitudine
Borg leven in een collectief, kennen het principe van een individu niet: iedereen kan elkaars gedachten horen, Borg denken als één en worden stapelgek als ze losgekoppeld worden van ‘the hive mind’, gewoon omdat ze niet tegen de stilte van hun eigen gedachten kunnen, omdat ze het leven als individu niet aankunnen.
Burgies zijn ook op dit vlak de tegenpolen van de Borg. Omdat ze zelden buitenkomen, hebben ze een onderontwikkeld sociaal leven. Als er een groep is die het principe individualiteit volledig begrijpt en kan waarderen, zijn het de burgies.
Het weze duidelijk dat burgies op een aantal vlakken overeenkomen met Borg, maar op evenveel er ook van verschillen. Appelen en peren hebben ongeveer evenveel gelijkenissen.
Tot slot van dit schrijfstuk wil ik graag nog even duidelijk stellen dat dit een -ik geef grif toe dat het op mijn eigen wacky manier is- satirisch stuk is en dat zeer veel dingen die ik hierboven heb geschreven berusten op de gangbare vooroordelen die sommige mensen hebben over burgies. Met dit stuk probeerde ik deze aan de kaak te stellen. Ik probeerde duidelijk te maken dat burgies ook maar mensen zijn, dat hun superioriteit geen reden mag zijn om hen sociaal te verstoten.
Grapjeeee…
(het superieur-zijn, niet het verstoten)
Gebruikte prentjes:
http://userserve-ak.last.fm/serve/_/2600663.jpg
http://images3.wikia.nocookie.net/memoryalpha/nl/images/thumb/f/fb/Nanoprobes_in_actie.jpg/200px-Nanoprobes_in_actie.jpg
(De auteur is in komkommertijdstemming en is aldus niet verantwoordelijk voor dit bericht, noch mag het zijn fel geteisterde reputatie verder aantasten)
Een foto van de echte Christus op het moment dat hij aan het kruis hangt. Later werd aangetoond dat deze foto een foto was van een crucifix van de Spaanse beeldhouwer Lorenzo Cullot-Valera. Argumenten als ‘Cullot-Valera heeft dit geschilderd op aanwijzen van een non die visioenen van Christus had en de stigmata had’, lijken vergezocht.